Psikoterapide dinlemek, yalnızca hastanın anlattığı olayları ve kullandığı sözcükleri işitmek değildir. Yetkin terapist, anlatının duygusal tonunu, boşluklarını, örtük anlamlarını ve terapi ilişkisinde burada ve şimdi olup bitenleri aynı anda dinler. Bu yazı, psikoterapötik dinlemenin sıradan bir konuşmadan nasıl ayrıldığını ve hastanın kendisini yeni biçimlerde tanımasına nasıl yardımcı olduğunu anlatıyor. (Editoryal) Psikoterapi neden sıradan bir konuşma…

Psikoterapi insanı hayatın acılarından, kayıplarından ve kaçınılmaz sınırlarından kurtarabilir mi? Jonathan Shedler, psikoterapinin başarısını kusursuzluk ya da sürekli mutluluk vaadinde değil, kişinin kendisini tutsak eden örüntülerden özgürleşerek hayata yeni bir başlangıç yapabilmesinde buluyor. Bu kısa deneme, terapinin insanlık durumunu ortadan kaldırmadığını fakat bizi onun zorluklarıyla daha özgürce karşılaşabilecek hale getirdiğini anlatıyor. (Editoryal) Psikoterapi insanlık durumunu…

Çevrim içi terapide kapının kapanmaması, yalnızca teknik ya da pratik bir aksaklık değil; mahremiyet, sınır ve kendilik deneyimi hakkında önemli bir klinik bilgi olabilir. Bu yazı, terapi seanslarında tekrar eden kesintilerin hastanın iç dünyasında ve ilişkilerinde nasıl bir anlam taşıyabileceğini ele alıyor. Terapistin görevi, arka planda eylemlerle sahnelenen bu sınırla ilgili güçlükleri fark edilebilir, konuşulabilir…

İnsan yalnızca haz veren deneyimlere değil, acı veren yaşantılara da tekrar tekrar dönebilir. Psikodinamik açıdan bu yinelemeler çoğu zaman bilinçli bir seçimden çok, suçluluk, kontrol arayışı, tanıdık olana tutunma ya da bilinçdışı çatışmalar ile bağlantılıdır. Bu yazı, insanların neden kendi acılarını yeniden üreten örüntülere sıkışabildiğini altı temel başlık altında ele alıyor. (Editoryal) Psikoterapistler, insanların acı…

Bu yazı, terapist etiğinin yalnızca kurallara uymaktan ibaret olmadığını; gizlilik, sınırlar, şeffaflık ve profesyonel ilişki gibi etik ilkelerin aslında psikoterapiyi mümkün kılan asgari klinik koşullar olduğunu ileri sürüyor.

Bu yazı, terapi fenomenlerinin çoğu zaman kişiye “sen mağdursun ve iyisin; suçlu başkasıdır ve o kötüdür” mesajını vererek bölme ve yansıtma gibi ilkel savunmaları güçlendirdiğini ileri sürüyor. Bu mesaj kısa vadede rahatlatıcı ve ahlaki bir kesinlik sağlayıcı görünse de kişinin kendisini, başkalarını ve ilişkilerini daha gerçekçi biçimde anlamasını engelleyerek içgörünün önüne geçer. Yazı, gerçek psikoterapinin…

Jonathan Shedler bu yazısında, psikoterapide “empati” [emphaty] olarak adlandırılan tutumun her zaman gerçek empati anlamına gelmediğini tartışıyor. Gerçek empati, hastanın yalnızca incinmiş, muhtaç ya da kırılgan yanlarına değil; öfke, haset, gücenmişlik, saldırganlık ve yıkıcılık gibi kabul edilmesi daha zor duygularına da açık olmayı gerektirir. (Editoryal) Birçok terapistin “empati” dediği şey, aslında empati değildir. Terapistler “empati”…

Bu yazı, psikoterapinin “ne için” yapıldığı sorusuna kavramsal bir açıklık getirmeyi amaçlamaktadır. Metin, terapinin amacının semptomları ortadan kaldırmak, geçmiş olayları anlatmak ya da belirli yaşam hedeflerine ulaşmak olmadığını; aksine, kişinin psikolojik işleyişinde zorluklara yol açan süreçleri anlamak ve dönüştürmek olduğunu vurgular. Bu çerçevede yazı, vaka formülasyonunun psikoterapiye yön ve odak kazandıran temel unsur olduğunu ortaya…

Metin, Otto Kernberg’in nesne ilişkileri kuramına dayanan modelinden hareketle, patolojik narsisizm, habis narsisizm ve psikopatiyi tekil kategoriler olarak değil, bir süreklilik içinde ele almaktadır. Bu süreklilikte belirleyici olan temel değişkenin, sevgi ile nefret/saldırganlık arasındaki denge olduğu vurgulanmaktadır. Yazı Jonathan Shedler tarafından kaleme alınmıştır. Her şey, sevgi ile nefret arasındaki dengeye bağlıdır. Birçok kişi -sıradan insanlar…

Tanıtım Kartı Jonathan Shedler tarafından kaleme alınan bu metin, psikiyatrik tanıların doğasına ilişkin temel bir kavramsal ayrımı ele almaktadır. Yazı, DSM tanılarının birer “hastalık” değil, belirli semptom örüntülerini tanımlayan betimleyici kategoriler olduğunu vurguluyor. Metin, psikiyatrik tanıların tıbbi hastalıklar gibi ele alınmasının kavramsal bir hata [category error] oluşturduğunu ortaya koyarak, psikolojik sorunların anlaşılmasında daha derinlikli ve…