Temel Yetkinlikler [Core Competencies], psikanaliz uygulaması için nelerin temel öneme sahip olduğunu tanımlamada önemli bir rol oynar. Değerlendiricilerimizden birinin belirttiği gibi, ABPsa Temel Yetkinlikler listesi, “analitik tutum, değerlendirme ve tekniğin en önemli yönlerini, geniş bir analitik dinleme, müdahale ve formülasyon yelpazesiyle ve her türden karmaşık durumla nasıl başa çıkılabileceğiyle birlikte tanımlar ve operasyonelleştirir. Kapsamlı ve kapsayıcıdır.” Ancak bunun gözünüzü korkutmasına izin vermeyin! Bu liste, sertifikasyon sürecindeki başvuru sahipleri ve değerlendiricilerin yanı sıra eğitmenler, süpervizörler ve mesleki gelişimlerini sürdürmek isteyen tüm analistler için yararlı bir kaynak olabilir.
Kurul Sertifikasyonuna Başvuranlar İçin:
Bu liste, yetkinliğin belirlenmesinde esas alınacak beklentileri şeffaf ve açık bir biçimde ortaya koymayı ve başvuru sahiplerinin yazılı ve sözlü sınavlarına hazırlanırken yararlanabilecekleri bir kaynak olmayı amaçlamaktadır. Başvuru sahibi, sınav için yazılı sınav kapsamında vaka raporlarını önceden hazırlayıp sunar ve ardından sözlü sınava birkaç seansa ait süreç materyali [process material] getirir. Sınavı yapan değerlendiriciler, yetkinliğin belirlenmesinde sınavın her bir bölümünde sunulan çalışmaları dikkate alacaklardır.
Bunun yerine, bu yetkinliklerde yer alan ayrıntılı maddeler, başvuru sahibinin kendi vakalarında ortaya koyduğu analitik çalışması üzerine düşünmesine yardımcı olmak ve analitik yetkinliğini göstermek amacıyla değerlendiricilerle bu çalışma hakkında meslektaşlar arasında yürütülen bir diyaloğa katılımını daha da geliştirmek için kullanılabilir.
Sertifikasyon Sınavı Değerlendiricileri İçin:
Sertifikasyon Komitesi, bir başvuruyu incelerken, Temel Yetkinliklerde özetlenen klinik becerilerin [skill], bilginin [knowledge] ve tutumun [attitude] varlığını, başvuru sahibinin yetkin bir analitik çalışma yürüttüğünün kanıtı olarak değerlendirir. Bu belge, bir yetkinliğin klinik durumda nasıl belirlenebileceğine ve sınavda nasıl ortaya konabileceğine ilişkin olası yollar hakkında zengin ayrıntılar sunar. Beceriler, çalışmanın anlatımı aracılığıyla dolaylı olarak ortaya konabilir ve yazılı veya sözlü raporlarda mutlaka doğrudan ifade edilmeleri gerekmez. Bu becerilerin birçoğu birbiriyle örtüşmektedir. Öngörülen, başvuru sahibinin analitik çalışması üzerine meslektaşlar arasında yürütülen, etkin katılıma dayalı ve giderek derinleşen bir tartışma sürecidir.
Eğitmenler ve Süpervizörler İçin:
ABPsa Temel Yetkinlikler belgesi, analitik yetkinliğin temel bileşenlerini kapsamlı bir biçimde tanımladığından, bu liste, adayların analitik becerilerini, kimliklerini ve uygulamalarını geliştirmelerine yardımcı olmayı amaçlayan müfredat planlayıcıları, eğitmenler ve süpervizörler için yararlı bir kaynak olabilir.
KATEGORİ I: ANALİSTİN ANALİTİK ÇALIŞMAYA YAKLAŞIMI
1. ANALİTİK ZİHİN VE TUTUM: Analist, hastayla etkileşimlerinde veya hasta üzerine düşüncelerinde (bunlar hastaya söylenenlere dâhil edilmese bile) aşağıdakileri sergiler:
A. Sözel ve sözel olmayan yollarla sunulan tüm materyale karşı, analistin kendi değerlerini dayatmayan veya varsayımlarda bulunmayan; sabırlı, eleştirel olmayan ve tarafsız bir merak ve açık fikirlilik tutumu.
B. Analistin ve analizanın düşüncelerine ve duygularına yönelik hoşgörü, savunmacı olmama ve duyarlılık tutumuyla kendini gösteren duygusal açıklık ve duygusal uyumlanma. *
C. Travmanın, toplumsal ayrımcılıkların (ırk, etnik köken, toplumsal cinsiyet, cinsellik, din, sınıf ve engellilik dâhil ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere), kültürün, kısıtlayıcı kültürel özelliklerin ve şiddetin etkileri de dâhil olmak üzere hastadan ve hasta hakkında öğrenmeye açıklık. GSRE*
D. Düşünsel esneklik ve belirsizliğe tahammül ve devam eden çalışmada muğlaklığa tahammül, erken veya katı sonuçlara varmaktan kaçınma. *
E. Kendini gözlemlemeye ve kendi üzerine düşünmeye istekli olma ve analistin kendi meselelerinin, duyarlılıklarının, tepkilerinin, hatalarının ve karşılaştığı güçlüklerin çalışmayı nasıl etkileyebileceğini değerlendirme.*
F. Bilinçdışı olabilecek veya bilinçli olarak erişilemeyen şeylere dikkat ederek, sözel ve sözel olmayan görünür materyalin ötesine bakabilme kapasitesi. *
* Burada analitik tutuma katkıda bulunan unsurlar olarak tanımlanmış olsalar da bilinçli olarak erişilemeyen şeylere, duygulanıma ve etiğe gösterilen dikkat, ayrı yetkinliklerde daha kapsamlı biçimde ele alınmaktadır.
* GSRE maddeleri [G – Gender: Toplumsal cinsiyet, S – Sexuality: Cinsellik, R – Race: Irk, E – Ethnicity: Etnik köken], araştırma bulgularına dayanarak çeşitlilikle ilgili unsurların bireysel yetkinliklere entegre edilmesini yansıtmaktadır. Çeşitli kimlik özellikleri, toplumsal cinsiyet ve cinsel kimlikleri, ırksal, etnik, kültürel, sınıfsal ve dinsel kimliklerin yanı sıra diğer kimlik özelliklerini de içerebilir.
KATEGORİ II: BİLGİ
2. PSİKANALİZ BİLGİSİ: KURAM VE UYGULAMA: Analist, aşağıdaki konulara ilişkin bir anlayış sergiler:
A. Klinik araştırma ve tedavi yöntemi olarak psikanaliz.
B. Uygun olduğu durumlarda, analitik süreçte kullanıldıkları biçimiyle aşağıdaki alanlara ilişkin bilgi: *
i. Çeşitli kuramsal ekoller.
ii. Gelişim, psikopatoloji, bilinçdışı, bilinçli olmayan veya formüle edilmemiş durumlar, aktarım, karşıaktarım, savunma, direnç, içsel nesneler ve terapötik etki kuramları dâhil ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere psikanalizin temel kavramları.
iii. Dışsal bağlam, travmanın etkisi, kendilik duyumunun gelişimi ve çeşitli kimlik özellikleriyle ilişkili olanlar da dâhil olmak üzere çağdaş düşünce ekolleri. GSRE
iv. Analist veya analizan tarafından kolaylıkla fark edilemeyebilen güç deneyimlerinin, ayrıcalık ve sistemik eşitsizlik deneyimlerinin psikanalitik ilişki içerisinde analitik olarak nasıl ele alınabileceği. GSRE.
*Not: Kuramsal bilgi, özel olarak formüle edilmesi gerekmeksizin, klinik çalışmanın kendisinde ve bu çalışmaya ilişkin anlatımda ortaya konabilir.
KATEGORİ III: DEĞERLENDİRME
3. TANI, DEĞERLENDİRME VE FORMÜLASYON
A. İLK TANI VE UYGUNLUK: Analist aşağıdakileri sergiler:
i. Hastanın kapasitelerini, güçlü yönlerini, kırılganlıklarını ve ego işlevlerini (örneğin, gerçekliği değerlendirme, savunmalar, dürtü kontrolü, duygulanıma tahammül ve duygulanımın düzenlenmesi, sembolik düşünme, nesne sürekliliği, kendilik bütünlüğü, savunmalar ve karakter örgütlenmesi) dikkate alan ve gelişim bilgisine dayanan, analize başvurulma neden(ler)ine ilişkin bir çalışma hipotezi geliştirmek amacıyla açık uçlu bir değerlendirme kullanılması. Bu hipotez, hastanın acı çekmesine neyin neden olduğunu belirlemeyi amaçlar ve analistin hastaya nasıl yardımcı olabileceği üzerine düşünmek için kullanılabilecek bir ilk tanı girişimidir.
ii. Kültürel bağlam ve varsayımlarla, biyolojik ve çevresel güçlü yönler ve kırılganlıklarla ilişkili farklı klinik görünümlere açık olmanın yanı sıra, nesne ilişkileri, gelişim, intrapsişik çatışma, eksiklik, travma gibi, çeşitli analitik kavramların ruhsal gelişimin, psikopatolojinin ve karakterin belirleyicileri olarak etkilerini ve aralarındaki etkileşimi anlama. GSRE
iii. Tedavinin analize dönüştürülmesi veya yönlendirme süreci, önceki tedaviler, sağlık durumu, travma öyküsü ve ilaç kullanımı gibi etkenlerin vakada nasıl rol oynayabileceğini değerlendirme becerisi. GSRE
iv. Daha yapılandırılmış, destekleyici, açıklayıcı veya eğitici müdahalelerle karşılaştırıldığında hastanın giderek derinleşen bir analitik süreci sürdürüp sürdüremeyeceğini değerlendirme, araştırma ve belirleme kapasitesi; böylece analistin analiz önermesine veya analizin hangi durumlarda tercih edilen tedavi olmayabileceğini belirlemesine olanak tanıma. Bu durum, hastanın veya analistin kapasitelerini ya da örneğin finansal kısıtlılıklar, aşırı özdeşleşmelerle ilişkili çatışmalar, analist-analizan “uyum”u ve yüksek riskli hastalarda güvenlik kaygıları gibi diğer değişkenleri yansıtabilir.
Bir yanıt yazın